Mózg zdrowego, młodego człowieka posiadającego specyficzną wariację pewnego genu odpowiedzialnego za chorobę, wykazuje nadmierną aktywność w rejonach związanych z pamięcią nawet wtedy, gdy odpoczywa.

Gen APOE odpowiedzialny jest za tworzenie apolipoproteiny E, która łączy się z lipidami i formuje w ten sposób lipoproteiny, a te z kolei uczestniczą w przenoszeniu cholesterolu i innych tłuszczów przez cały krwiobieg. Ponadto, APOE pomaga w tworzeniu, utrzymywaniu i reperowaniu połączeń neuronalnych.

Jeden z jego wariantów, zwany epsilonem 4, uznawany jest za najgroźniejszy czynnik mogący wywołać chorobę Alzheimera, podnoszący ryzyko wystąpienia choroby do czterech razy, jeśli pacjent posiada jedną kopię tej odmiany genu i do dwunastu razy, jeśli posiada ich dwie. Nie wiadomo dokładnie, jak epsilon 4 zwiększa ryzyko zachorowań, lecz u pacjentów, u których wykryto schorzenie, hipokamp (przysadka mózgowa) – którego funkcje wiążą się z zapamiętywaniem – jest zwykle mniejszy.

Aby dowieść, czy epsilon 4 wpływa na życie mózgu we wcześniejszych stadiach życia, Claire Mackay z Uniwersytetu w Oxfordzie wraz z badaczami z londyńskiego Imperial College, przeskanowała mózgi osiemnastu zdrowych dorosłych, będących nosicielami epsilona 4 oraz osiemnastu innych, którzy nie posiadali tej odmiany genu APOE. Podczas skanowania badani raz wykonywali testy pamięciowe, innym razem zaś odpoczywali.

Podczas wykonywania zadań związanych z badaniem pamięci, nosiciele epsilona 4 wykazywali większą aktywność w rejonie przysadki mózgowej w porównaniu z badanymi nieposiadającymi tej wersji genu, bez względu na wyniki, jakie obie grupy uzyskiwały w testach pamięciowych, co sugerowałoby, że w przypadku nosicieli, hipokamp zużywa więcej energii na wykonanie tego samego zadania.

Gdy mózg badany był podczas odpoczynku, naukowcy skoncentrowali się na tych miejscach w nim, które są wówczas aktywne (DMN). Części DMN w pobliżu przysadki były bardziej aktywne u nosicieli epsilona 4. „Znaczenie faktu, że odkryliśmy takie różnice w zachowaniu przysadki, jest trudne do przecenienia” – komentuje Mackay.

Jedna z możliwych interpretacji tych wyników wskazuje na to, że epsilon 4 sprawia, że odpowiedzialne za funkcję pamięci obszary mózgu już we wczesnym stadium życia ulegają pewnego rodzaju „przegrzaniu” ze starości, co prowadzi do choroby Alzheimera. Jednak nie można obecnie stwierdzić, czy owa nadmierna aktywność faktycznie wpływa na powstanie choroby, czy jest jedynie oznaką niewydolności sieci neuronowych w pobliżu hipokampu.
Claire Mackay twierdzi, że następnym krokiem w badaniach jest sprawdzenie w jak najwcześniejszym stadium różnic, jakie zachodzą pomiędzy funkcjami mózgu u osób cierpiących na chorobę Alzheimera i jednocześnie posiadających wariację genu APOE, a tożsamymi funkcjami u ludzi zdrowych, którzy nie są nosicielami epsilona 4.

autor: Kamila Michalak | źródło: http://www.newscientist.com

Brak powiązanych artykułów.

Zapach potu zawiera wiele istotnych z biologicznego punktu widzenia informacji. Co więcej, jak pokazują wyniki najnowszych badań, kobiety wykazują większą wrażliwość na woń ludzkiego ciała niż mężczyźni.

„Trudno zablokować kobiecą wrażliwość na zapach ciała. Zupełnie odwrotnie rzecz ma się w przypadku mężczyzn” – mówi Charles Wysocki, neurolog z Monell Chemical Senses Center w Filadelfii, gdzie zostało przeprowadzone badanie.

Przyjęto w nim, że kobiety są bardziej wyczulone na zapach potu ze względu na zawarte w nim dane biologiczne, które pomagają w doborze odpowiedniego partnera. Fakt, że większość kobiet lepiej wyczuwa zapachy męskie, a nie żeńskie, zdawał się potwierdzać tę tezę.

Wysocki wraz z innymi badaczami poprosili grupę kobiet i mężczyzn o pogrupowanie pod względem natężenia zapachu potu pobranego od przedstawicieli obu płci. Zauważono, że kiedy prezentowane były próbki zawierające domieszkę innej woni, mężczyźni znacznie rzadziej niż kobiety odgadywali pochodzenie zapachu w przeciwieństwie do sytuacji, w której respondenci reagowali na czysty pot.

Badanie testowało 32 zapachy mające maskować naturalną woń ciała. Mężczyźni wskazali 19 zapachów, które według nich niwelowały nieprzyjemny zapach potu; kobiety wskazały dwa takie zapachy.

„Nasz eksperyment udowodnił, że ludzki pot zawiera istotne dla kobiet informacje, co może wyjaśniać, dlaczego tak trudno zablokować kobiecą wrażliwość na odór potu” – podsumował Wysocki.

Naukowcy zbadali także reakcje ochotniczek na zapachy pochodzące od mężczyzn i porównali je z wynikami reakcji na zapachy żeńskie. Odkryto, że nawet jeśli pot kobiet pachniał równie intensywnie jak pot mężczyzn, dużo łatwiej można go było zamaskować perfumami. Około 19% testowanych perfum skutecznie zmniejszyło natężenie męskiego potu, podczas gdy w przypadku kobiet procent ten osiągnął wartość 50.

Najnowsze wyniki, prezentowane w piśmie Flavour and Fragrance Journal, łączą się z danymi prezentowanymi w grudniu 2008 roku. Poddano wówczas testom tezę, jakoby kobiety potrafiły wywnioskować z zapachu potu fakt, że mężczyzna wykazuje zainteresowanie seksualne. Naukowcy, za pomocą funkcjonalnego magnetycznego rezonansu jądrowego, odkryli, że mózg kobiety inaczej reaguje na próbki potu pochodzące od seksualnie podnieconych mężczyzn niż od tych, którzy tego podniecenia nie odczuwali.

Jak wykazały badania przeprowadzone w styczniu 2006 roku, także mężczyźni dokonują wyboru partnerek na podstawie zapachu. Wykazano wówczas, że kobieta pachnie atrakcyjniej podczas konkretnych faz cyklu miesiączkowego. Kobiecy pot zdaje się wtedy komunikować o tym, że kobieta jest płodna, co tym samym czyni ją bardziej pożądaną.

autor: Kamila Michalak | źródło: livescience.com

Brak powiązanych artykułów.

Badacze z największego w Kanadzie ośrodka rehabilitacji dziecięcej opracowali nowatorską technikę komunikacji ze sparaliżowanymi osobami: odczytując poziom podczerwieni pochłanianej przez mózg są w stanie z dokładnością do 80% odczytać wybór, jakiego dokonuje pacjent!

W pracy opublikowanej na łamach bieżącego numeru The Journal of Neural Engineering, naukowcy z Bloorview zaprezentowali sposób, w jaki można zbadać preferencje osoby, dając jej do wyboru dwa różne rodzaje napojów. Mierząc intensywność pochłaniania światła podczerwonego przez tkanki mózgu udało im się osiągnąć bardzo wysoką, 80% skuteczność. “To pierwsza metoda odczytu decyzji wprost ze spontanicznych myśli”, powiedziała Sheena Luu – doktorantka inżynierii biomedycznej Uniwersytetu w Toronto, która nadzorowała eksperyment, prowadzony pod przewodnictwem Toma Chau, największego w Kanadzie specjalisty od dziecięcej rehabilitacji.

Większość komputerowych technik odczytu myśli wymaga wcześniejszego treningu – by zakomunikować “tak” na zadanie pytanie, należy wykonać zupełnie oderwane od kontekstu mentalne zadanie, takie jak np. śpiewanie piosenki w myślach. W przeprowadzonych doświadczeniach udział wzięło dziewięć dorosłych osób, które wcześniej nie miały kontaktu z tego typu rozwiązaniami.

Założenie opaski z włóknami optycznymi, emitującymi światło podczerwone pozwala poznać, na który z dwóch proponowanych napojów zdecydował się badany. “Gdy Twój mózg jest aktywny zwiększa się koncentracja tlenu we krwi i w zależności od tego stężenia pochłaniane jest więcej światła”, powiedziała Luu. “U niektórych ludzi mózgi są aktywniejsze, gdy coś bardziej lubią, a u innych jest odwrotnie – organ pracuje silniej, gdy coś im nie odpowiada” – wyjaśniła doktorantka. Po nauczeniu komputera rozpoznawania unikalnego wzoru aktywności neuronalnej dla skłonności względem każdego z przedmiotów, badacze byli w stanie prawidłowo wytypować preferowany przez badanego napój z dokładnością 80%.

“Wybór jest podstawą codziennego dokonywana decyzji, zauważyła kanadyjska doktorantka. Dzieci (tak samo jak i dorośli) niezdolne do werbalnego lub migowego wyrażenia swoich wyborów, czują się bezsilne i pozbawione jakiejkolwiek kontroli nad swoim otoczeniem. Odpowiedzią na ten problem jest kanadyjski wynalazek.

Prawdziwy przełom rozpocznie się jednak za kilka lat, gdy nastąpi jego wdrożenie do produkcji – planuje się utworzenie niezwykle mobilnego, taniego i prostego w użytkowaniu urządzenia umieszczanego na czole, a bazującego na technologii bezprzewodowej.

Póki co nie ma jednak szans na pełne dekodowanie myśli – mózg jest na tyle skomplikowany, że nie jesteśmy w stanie nawet wyobrazić sobie okoliczności, w których czytanie myśli “słowo po słowie” byłoby możliwe i obecnie uznajemy to za niemożliwe. Jedyne co możemy zrobić, to ograniczanie liczby pytań i odpowiedzi, tak jak w wypadku wyboru między dwiema opcjami.

Szerzej zainteresowanych odsyłamy na stronę internetową placówki Bloorview i do pełnego tekstu publikacji (Luu et al. Decoding subjective preference from single-trial near-infrared spectroscopy signals. Journal of Neural Engineering, 2009; 6 (1): 016003 DOI: 10.1088/1741-2560/6/1/016003).

źródło: www.sciencedaily.com | autor: Szymon Pitek

Brak powiązanych artykułów.